3 levenslessen die ik dankzij het overlijden van mijn moeder kreeg en hoe ze me gemaakt hebben tot wie ik nu ben!

Toen ik 20 was overleed mijn moeder aan kanker, op nog geen 4 maanden tijd was ze er ineens niet meer. Ze had nochtans grootse plannen en doodgaan stond niet in haar woordenboek. Helaas dacht het lot er anders over en werd ze gepakt in snelheid.

Quote_I know it was you mom.jpg

Het jaar begon met goede voornemens, ze plande eindelijk tijd voor zichzelf. Want ik, de jongste van 5, kon echt wel een weekje voor zichzelf zorgen. De boekjes om op reis te gaan lagen klaar op de kast. Helaas is ze nooit vertrokken, toch niet naar de zon, wel naar de sterren.  

En dat voor mezelf zorgen werd toen wel heel erg werkelijkheid, en voor veel langer dan een week. Ik ging nog naar school en opeens woonde ik alleen of beter gezegd, mijn toenmalige vriend bleef slapen en is nooit meer naar huis gegaan. Maar ik wijk af.  Daar heb ik ook wel een aantal levenslessen aan overgehouden maar dat is voor een andere blog ;-).

Levensles 1: Ga die moeilijke momenten niet uit de weg

Het mooiste cadeau dat ik dankzij het overlijden van mijn moeder kreeg is dat ik besef hoe waardevol het is om nabij te blijven.

Je kent ze wel, die pijnlijke stiltes, het geschuifel op de stoelen, de blikken die elkaar vermijden…

Op de moeilijke momenten van ons leven weten veel mensen precies niet goed meer hoe ze zich rondom elkaar moeten gedragen. Ze weten niet wat zeggen of hebben vooral medelijden met je. Ze durven je niet aankijken, laat staan een gesprek met je beginnen en sommigen gaan zelfs letterlijk een boogje om.

Ik weet nog dat ik toen zei aan de mensen, “alstublieft, doe gewoon tegen mij.” Want op zo een moment heb je het nodig om die nabijheid te voelen, ook al zeggen ze niks. Je hebt nood aan verbinding en de ruimte om te kunnen zeggen wat er in je leeft als je daar nood aan hebt.

Levensles 1: Doorbreek de stilte en wees nabij | Photo by Ben White on Unsplas

Levensles 1: Doorbreek de stilte en wees nabij | Photo by Ben White on Unsplas

Dus gewoon naast iemand zitten zonder iets te zeggen kan al ongelooflijk deugd doen. Een eigenschap waarvoor ik heel dankbaar ben en die me doorheen mijn leven al heel wat waardevolle momenten heeft opgeleverd.

En dat is de 1ste les die ik jouw wil meegeven. Ook al weet je niet wat doen dan is het op zich al heel waardevol om te zeggen: “ik weet het niet maar ik ben er voor je” of laat hen gewoon weten dat je aan hen denkt en een kaarsje brandt.

Denk even na over de mensen in jouw directe omgeving. Wie daarvan zou je eigenlijk al een hele tijd willen bellen of opzoeken maar stel je steeds uit omdat het leven een loopje met je neemt. Wie daarvan heeft het op dit moment wat moeilijk. Je wilt er wel voor ze zijn maar je weet niet goed hoe en je bent bang dat ze niet op jou zitten te wachten. Welke random act of kindness wil je voor hen doen, op welke manier wil je er voor hen zijn? Geluk zit echt in kleine dingen, neem je gsm en stuur dat berichtje als je bij dit te lezen aan iemand denkt.

Levensles 2: Weet dat je altijd de keuze hebt om het anders te doen

waar wil jij geen spijt van hebben op het einde van je leven

waar wil jij geen spijt van hebben op het einde van je leven

Ik besef steeds meer dat in de verlieservaring van mijn moeder ook een zaadje ligt van WAAROM  ik doe wat ik doe. De essentie daarvan is namelijk dat ik wil dat er zo weinig mogelijk mensen op het einde van hun leven spijt hebben van de dingen die ze NIET gedaan hebben.

Ik geloof erin dat er voor iedereen een weg moet zijn naar een “gelukkig” en “betekenisvol” leven.

Aan jou om in te vullen wat dat dan juist is maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat die weg er is en dat we zelf alles in huis hebben om dat te realiseren. (Ja, hallo! – het universum is wel zo sympathiek) Vaak lukt het echter niet alleen en hebben we wel wat moed nodig om te veranderen.

Levensles 2: Het is nooit te laat om het stuur van je leven terug in handen te nemen

Levensles 2: Het is nooit te laat om het stuur van je leven terug in handen te nemen

Mijn  2de les is deze: Weet dat je ALTIJD, maar dan ook ALTIJD een KEUZE hebt om het anders te doen. Het is nooit te laat om het stuur van jouw leven (terug) in handen te nemen.

Stel jezelf de vraag: “wie wil ik geweest zijn als ik 80 ben en terugkijk op mijn leven.” En vooral: “Ben ik onderweg om die persoon te worden als ik blijft doen wat ik tot nu toe gedaan heb?”  Leef jij met ander woorden jouw leven of leef je volgens de verwachtingen van een ander?

Welke keuze blijf jij uitstellen? Waarover voel jij, diep vanbinnen, dat er iets niet klopt. Waarover heb je het gevoel dat je de controle verloren bent. Weet dat je ALTIJD kiest, maar vaak onbewust. Wacht niet tot je met pensioen bent, de kinderen groter zijn, het huis is afbetaald om écht van het leven te genieten want je kan zomaar gelijk wanneer in snelheid gepakt worden.

Levensles 3: Leef voluit en wees dankbaar

Ik zie ons nog zitten in de living, mijn zussen en ik, op de grond leunend tegen de verwarming. Op zoek naar een passende tekst voor het prentje van mijn moeder. We vonden het in een boek van Toon Hermans en direct zeiden we alle drie “JA! Dat is het! Dit is wie ze was, dit is hoe ze leefde, dit is hoe ze is gegaan.”

Levensles 3: Dankbaarheid is de meest krachtige emotie die er is

Levensles 3: Dankbaarheid is de meest krachtige emotie die er is

Het is pas nu, bij het neerschrijven van dit alles dat ik nog meer besef hoezeer ze mij geïnspireerd heeft door de manier waarop ze heeft geleefd en met haar nakende einde omging. Ze bleef nabij en ging de dood niet uit de weg. Ze haalde eruit wat er in zat en nam afscheid van al haar dierbare vrienden. Ze nodigde hen één voor één uit, ze zaten aan de rand van haar bed herinneringen op te halen, met een lach en een traan. Want humor, hoop en vertrouwen in de toekomst dat heeft ze altijd gehad. Ook dan. En je kon zien dat het hen beiden deugd deed.

De 3de les die ik wil meegeven is deze: Leef voluit en wees dankbaar voor wat je hebt. Dankbaarheid is de meest krachtige emotie die er is. Ze helpt je om jouw focus te richten op de positieve dingen, op die zaken die belangrijk zijn en die jouw leven zin geven.

Na het verdriet om het verlies is er nu vooral de dankbaarheid. Dankbaar om wie ik ben dankzij haar. Dankbaar voor het leven dat ze mij heeft gegeven en de lessen die ik heb gekregen. Ik ga met mezelf het commitment aan om te focussen op de goede dingen. De dingen die er wel toe doen en die belangrijk zijn.

“life is what happens to you while you’re busy making other plans” John Lennon

Wacht niet met genieten maar leef NU, leef VOLUIT want er is alleen maar NU. Blijf niet vast hangen in het verleden of in de dingen waar je spijt van hebt en die je anders had willen doen. Wacht niet tot het perfect is of wacht niet angstig af voor de toekomst, onderzoek wat er nu wel al is. Ook al heb je het gevoel dat je momenteel in het oog van de storm vertoeft, wat is er toch ook aanwezig in jouw leven, waarvoor je dankbaar kan zijn?

Wil jij weten waar jij nu staat en onderzoeken wat voor jou écht belangrijk is? Wil je ontdekken hoe de weg naar een gelukkiger en betekenisvoller leven er voor jou uitziet?
Download dan mijn reality check-up. Een werkboek van 20 bladzijden en dé eerste oefening waarmee elke coachee aan de slag gaat bij de start van de begeleiding. Want voor we kunnen werken aan verandering en de toekomst is het eerst belangrijk om te weten hoe het nu gaat.


Ik volgde mijn hart en luisterde naar mijn lijf...